- Paus Benedictus schrij...
- Laat jongeren ontdekke...
- Let’s celebrate eterna...
- Zaterdag auditiedag Be...
- Programma Get Connecte...
- Kampelaan
- Frère Roger - een indr...
- Wereldjongerendagen - ...
- Congrescentrum Reehors...
- DiaconAction is weer i...
- Roddelen als christen ...
- Bisdom Den Bosch zoekt...
- Met rozenkrans aan doo...
- Benedetto op vakantie
- Taizé Rotterdam 2010: ...
- Voetballer Iniesta bel...
- Focus op de KJD-poster...
- Het beesie dat naar Sp...
- Godlof zoekt Bezield T...
- Jong Katholiek zoekt J...
Avatar: 'Efteling-ervaring tot de twaalfde macht'
11 februari 2010 door Sjoerd Muller
Een vraag die menig lezer van deze recensie zal hebben is de volgende: is Avatar echt zo goed als de verhalen beweren? Ja, dat is ‘ie. Zelden stonden filmrecensenten zo met de messen gereed als bij de release van Avatar. Maar het laatste bedenksel van regisseur James Cameron doorstaat alle tests met glans. Met Avatar belandt de film in een nieuw tijdperk.
Titel: Avatar
Regisseur: James Cameron (Titanic)
Jaar: 2009
Acteurs: Sam Worthington, Zoë Saldana
Beoordeling: O O O O O
Er zijn eerder computergeanimeerde films geweest, zoals de laatste Star Wars-saga, maar nergens is de onderdompeling in een droomwereld zo perfect uitgevoerd als in Avatar.
Exotisch
En dat terwijl het verhaal niet zo heel veel om het lijf lijkt te hebben: in het jaar 2154 hebben we als mensheid de laatste restjes grondstof door de uitlaat gejaagd. In de aardlagen van de verre, exotische planeet Pandora ligt het unobtanium, een verrijkt mineraal waar de aardse machinerie jaren op kan draaien, echter voor het oprapen. Eén probleempje: pal boven de grootste ader van unobtanium is de woongemeenschap gevestigd van de Na’vi: een soort kolossale blauwe smurfen vol met Indiaanse natuurwijsheden.
Infiltrant
Daar wordt wat op gevonden. De invalide Amerikaanse marinier Jake Sully infiltreert de locals via een Avatar: een Na’vi lichaam wat op afstand wordt aangestuurd door Jake’s bewustzijn. Op deze manier kan Jake de Na’vi proberen over te halen om hun woongebied op te geven en de bulldozers en boorplatforms ruim baan te geven. Maar al snel winnen de blauwe bewoners Jake’s sympathie en raakt hij in conflict met zijn opdrachtgevers. Problemen dus! En voor regisseur Cameron reden om eens goed uit te pakken met Lord of the Rings-achtige veldslagen tussen robots, draken, bommenwerpers en heilige bomen. Je moet het echt zien om het te geloven.
Tempo
Het verhaal lijkt dus ietwat kazig (en ook wel heel erg Dances With Wolves) maar het grappige is dus dat dit in de film geen enkel probleem is. Pandora is een soort Efteling tot de twaalfde macht, en daadwerkelijk een plek die tot je verbeelding blijft spreken. Het fijne aan Avatar is ook het tempo. De film duurt bijna drie uur, maar het gaat met zo’n rotvaart dat je het nog wel drie uur langer had kunnen uithouden.
Deze film kijk je: met mensen die eigenlijk het liefst drie uur lang in een achtbaan willen zitten. Of met mensen die het begrip ‘film’ opnieuw uitgevonden willen zien worden.
Benodigdheden: eigenlijk een 3D-brilletje. Uw recensent zag hem zonder maar heeft daar nu al spijt van.
Op zoek naar een toffe carnavalsoutfit? Wat dacht je van een Na'vi look! :-D
Regisseur: James Cameron (Titanic)
Jaar: 2009
Acteurs: Sam Worthington, Zoë Saldana
Beoordeling: O O O O O
Er zijn eerder computergeanimeerde films geweest, zoals de laatste Star Wars-saga, maar nergens is de onderdompeling in een droomwereld zo perfect uitgevoerd als in Avatar.
Exotisch
En dat terwijl het verhaal niet zo heel veel om het lijf lijkt te hebben: in het jaar 2154 hebben we als mensheid de laatste restjes grondstof door de uitlaat gejaagd. In de aardlagen van de verre, exotische planeet Pandora ligt het unobtanium, een verrijkt mineraal waar de aardse machinerie jaren op kan draaien, echter voor het oprapen. Eén probleempje: pal boven de grootste ader van unobtanium is de woongemeenschap gevestigd van de Na’vi: een soort kolossale blauwe smurfen vol met Indiaanse natuurwijsheden.
Infiltrant
Daar wordt wat op gevonden. De invalide Amerikaanse marinier Jake Sully infiltreert de locals via een Avatar: een Na’vi lichaam wat op afstand wordt aangestuurd door Jake’s bewustzijn. Op deze manier kan Jake de Na’vi proberen over te halen om hun woongebied op te geven en de bulldozers en boorplatforms ruim baan te geven. Maar al snel winnen de blauwe bewoners Jake’s sympathie en raakt hij in conflict met zijn opdrachtgevers. Problemen dus! En voor regisseur Cameron reden om eens goed uit te pakken met Lord of the Rings-achtige veldslagen tussen robots, draken, bommenwerpers en heilige bomen. Je moet het echt zien om het te geloven.
Tempo
Het verhaal lijkt dus ietwat kazig (en ook wel heel erg Dances With Wolves) maar het grappige is dus dat dit in de film geen enkel probleem is. Pandora is een soort Efteling tot de twaalfde macht, en daadwerkelijk een plek die tot je verbeelding blijft spreken. Het fijne aan Avatar is ook het tempo. De film duurt bijna drie uur, maar het gaat met zo’n rotvaart dat je het nog wel drie uur langer had kunnen uithouden.
Deze film kijk je: met mensen die eigenlijk het liefst drie uur lang in een achtbaan willen zitten. Of met mensen die het begrip ‘film’ opnieuw uitgevonden willen zien worden.
Benodigdheden: eigenlijk een 3D-brilletje. Uw recensent zag hem zonder maar heeft daar nu al spijt van.
Op zoek naar een toffe carnavalsoutfit? Wat dacht je van een Na'vi look! :-D
- Er zijn nog geen reacties. Log in om een reactie te plaatsen.
